Geminidy – maksimum roju

Geminidy to rój meteorów, czyli „spadających gwiazd”: drobin pyłu, które z prędkością 35 km/s spalają się wysoko w atmosferze. Ten pył zostawiła po sobie planetoida (3200) Phaethon. Maksimum przypada 14 grudnia ok. 14:44 – w dzień, więc liczy się noc przed nim lub po nim.

Najlepiej patrzeć w nocy z 14 na 15 grudnia, ok. 00:00, gdy radiant będzie ok. 63° nad horyzontem. Realnie: spod ciemnego nieba z dala od miast (widać gwiazdy do 6,5 mag) ok. 130 meteorów na godzinę, spod jasnego, miejskiego nieba (gwiazdy do ok. 5 mag) ok. 30. ZHR tego roju to 150 – tyle meteorów na godzinę widziałby obserwator pod idealnie ciemnym niebem, z radiantem dokładnie nad głową. W praktyce zawsze widać mniej.

Gdzie patrzeć: radiant, czyli punkt, z którego zdają się wybiegać meteory, leży w gwiazdozbiorze Bliźniąt. Nie trzeba patrzeć prosto na niego – meteory pojawiają się na całym niebie. Wyjedź z dala od świateł miasta, połóż się na leżaku lub karimacie, patrz w górę i daj oczom 20–30 minut na przyzwyczajenie się do ciemności (bez zerkania w telefon).

Warunki w tym roku: Księżyc będzie wtedy pod horyzontem, więc nie będzie przeszkadzał.

Jeden z niewielu rojów pochodzących od planetoidy, a nie komety, i zwykle najobfitszy w roku.