Leonidy – maksimum roju

Leonidy to rój meteorów, czyli „spadających gwiazd”: drobin pyłu, które z prędkością 71 km/s spalają się wysoko w atmosferze. Ten pył zostawiła po sobie kometa 55P/Tempel-Tuttle. Maksimum przypada 18 listopada ok. 07:05.

Najlepiej patrzeć w nocy z 17 na 18 listopada, ok. 05:00, gdy radiant będzie ok. 56° nad horyzontem. Realnie: spod ciemnego nieba z dala od miast (widać gwiazdy do 6,5 mag) ok. 6 meteorów na godzinę, spod jasnego, miejskiego nieba (gwiazdy do ok. 5 mag) tylko pojedyncze. ZHR tego roju to 15 – tyle meteorów na godzinę widziałby obserwator pod idealnie ciemnym niebem, z radiantem dokładnie nad głową. W praktyce zawsze widać mniej.

Gdzie patrzeć: radiant, czyli punkt, z którego zdają się wybiegać meteory, leży w gwiazdozbiorze Lwa. Nie trzeba patrzeć prosto na niego – meteory pojawiają się na całym niebie. Wyjedź z dala od świateł miasta, połóż się na leżaku lub karimacie, patrz w górę i daj oczom 20–30 minut na przyzwyczajenie się do ciemności (bez zerkania w telefon).

Warunki w tym roku: Księżyc (81% tarczy) będzie nad horyzontem i przyćmi słabsze meteory (podane liczby już to uwzględniają).

Co ok. 33 lata bywają burzą meteorową – w 1966 roku spadały tysiące meteorów na minutę.