Drakonidy – maksimum roju

Drakonidy to rój meteorów, czyli „spadających gwiazd”: drobin pyłu, które z prędkością 20 km/s spalają się wysoko w atmosferze. Ten pył zostawiła po sobie kometa 21P/Giacobini-Zinner. Maksimum przypada 9 października ok. 09:35 – w dzień, więc liczy się noc przed nim lub po nim.

Najlepiej patrzeć w nocy z 9 na 10 października, ok. 20:00, gdy radiant będzie ok. 65° nad horyzontem. Realnie: spod ciemnego nieba z dala od miast (widać gwiazdy do 6,5 mag) ok. 4 meteorów na godzinę, spod jasnego, miejskiego nieba (gwiazdy do ok. 5 mag) tylko pojedyncze. ZHR tego roju to 5 – tyle meteorów na godzinę widziałby obserwator pod idealnie ciemnym niebem, z radiantem dokładnie nad głową. W praktyce zawsze widać mniej.

Gdzie patrzeć: radiant, czyli punkt, z którego zdają się wybiegać meteory, leży w gwiazdozbiorze Smoka. Nie trzeba patrzeć prosto na niego – meteory pojawiają się na całym niebie. Wyjedź z dala od świateł miasta, połóż się na leżaku lub karimacie, patrz w górę i daj oczom 20–30 minut na przyzwyczajenie się do ciemności (bez zerkania w telefon).

Warunki w tym roku: Księżyc (71% tarczy) będzie nad horyzontem i przyćmi słabsze meteory (podane liczby już to uwzględniają).

Wolne meteory, które w rzadkich latach potrafią nagle wybuchnąć tysiącami na godzinę.