eta-Akwarydy – maksimum roju

eta-Akwarydy to rój meteorów, czyli „spadających gwiazd”: drobin pyłu, które z prędkością 66 km/s spalają się wysoko w atmosferze. Ten pył zostawiła po sobie kometa 1P/Halley. Maksimum przypada 6 maja ok. 17:17 – w dzień, więc liczy się noc przed nim lub po nim.

Najlepiej patrzeć w nocy z 6 na 7 maja, ok. 03:00, gdy radiant będzie ok. 4° nad horyzontem. Realnie: spod ciemnego nieba z dala od miast (widać gwiazdy do 6,5 mag) ok. 4 meteorów na godzinę, spod jasnego, miejskiego nieba (gwiazdy do ok. 5 mag) tylko pojedyncze. ZHR tego roju to 50 – tyle meteorów na godzinę widziałby obserwator pod idealnie ciemnym niebem, z radiantem dokładnie nad głową. W praktyce zawsze widać mniej.

Gdzie patrzeć: radiant, czyli punkt, z którego zdają się wybiegać meteory, leży w gwiazdozbiorze Wodnika. Nie trzeba patrzeć prosto na niego – meteory pojawiają się na całym niebie. Wyjedź z dala od świateł miasta, połóż się na leżaku lub karimacie, patrz w górę i daj oczom 20–30 minut na przyzwyczajenie się do ciemności (bez zerkania w telefon).

Warunki w tym roku: Księżyc będzie wtedy pod horyzontem, więc nie będzie przeszkadzał.

Te meteory to okruchy komety Halleya, ale z Polski radiant wschodzi tuż przed świtem, więc widać niewiele.